Lefter'in unutamadığı Kıbrıs ziyareti!

Kıbrıs Cumhuriyeti'nin kuruluş sürecinin yaşandığı dönemde, Kıbrıslı Türklerin sarı-lacivertli temsilcisi Doğan Türk Birliği, Türkiye'den renktaşı Fenerbahçe'yi Lefkoşa'ya davet etti. İki kulüp arasındaki bağ ise çok daha eskiye dayanıyordu. 1938 yılında Limasol'da kurulan Doğan Türk Birliği'nin ilk sarı-lacivert formaları Fenerbahçe tarafından gönderilmişti.

Türk sporunun büyük kulüpleri arasında Kıbrıs'a giden ilk takım olan Fenerbahçe, 3 Haziran 1959'da Lefkoşa Taksim Stadı'nda Doğan Türk Birliği ile karşı karşıya geldi. Yaklaşık 10 bin kişinin izlediği mücadelede Lefter'in üç gol attığı karşılaşmayı Fenerbahçe 6-0 kazandı. Maç sonunda kupayı Kıbrıs Türk halkının lideri Dr. Fazıl Küçük, Fenerbahçe kaptanı Naci Erdem'e takdim etti.

Ancak skorun ötesinde, Kıbrıs'ta gördüğü sevgi Lefter'in hafızasında yer etti. Efsane futbolcu daha sonra kaleme aldığı yazıda, "Sanki yurt dışında değil de Konya'da veya Erzurum'da oynuyorduk. Seyirci o kadar bizden, karşımızdaki takım o kadar kardeş ve samimiydi ki..." ifadelerini kullandı.

Doğan Türk Birliği karşısında oynarken duygulandığını da anlatan Lefter, "Kendimi sanki Fenerbahçe'ye karşı oynuyor gibi hissediyordum. İçimden sert hareket yapmak veya gol atmak gelmiyordu" sözleriyle Kıbrıs Türklerine duyduğu yakınlığı dile getirdi.

Lefter ayrıca Kıbrıs'taki spor yöneticilerini, futbolcuları ve hakemleri överek Türkiye ile Kıbrıs arasındaki sportif ilişkilerin artırılması gerektiğini savundu.

1959'daki bu tarihi ziyaret yalnızca bir futbol maçı değil, Kıbrıs Türkleri ile anavatan arasındaki bağların güçlendiği unutulmaz bir kardeşlik buluşması olarak tarihe geçti.

Badmintonda antrenörlük kursu başladı

İçeriği Görüntüle

İşte Lefter'in 10 Haziran 1959 tarihinde Bozkurt gazetesi için kaleme aldığı yazısı:

KIBRIS DÖNÜŞÜ

Yazan : Lefter K. Antoniadis

Avrupanın bir çok memleketinde, bir çok şöhretli takımlara karşı oynamıştım. Bununla beraber, bazı yerlerde maç yapmak idealini el'an zihnimde yaşatırdım. Kıbrısta bir Türk takımına karşı, Kıbrıs seyircisi önünde oynamam, bence bu bakımdan, unutamıyacağım ve hazla yâdedeceğim bir hâdise oldu. F. Bahçenin son seyahatinde bu zevki tattığımdan ötürü heyecanım ve sevincim sonsuzdur. Sanki yurt dışında değildik de Samsunda, Konyada veya Erzurumda oynuyorduk. Seyirci o kadar bizden, karşımızdaki takım o kadar kardeş ve samimi idi ki...

Sahaya bir Türk bayrağı ile çıkışımız bir tesadüf değildi. Büyük bir tezahüratın ve saygının yarattığı capcanlı bir tablo idi. Hele Türklerin Lideri Fazıl Küçük’ün bize kupa verişi cidden görülecek bir manzara teşkil etmişti. Ne yalan söyliyeyim. Kıbrıs takımı karşısında kendimi sanki Fenerbahçeye karşı oynar farzediyor, içimden sert bir hareket yapmak veya gol atmak gelmiyordudu. Fakat seyirci “Lefter, senin oyununu görmek istiyoruz haydi” diye bağırınca her şeyden evvel bir futbol maçı seyretmek arzusunda olduğunu hatırladım. Bizlere ve şahsıma karşı gösterilen sevgiye minnettarım. Fakat elimizden fazla bir şey gelmezdi.

Doğan Türk Birliği, bizim ikinci küme takımları ayarında, son derece efendi ve cidden sportmen oyunculardan kurulu bir takım. Kendimizi sıksak ve “gol” için oynasak skoru bir düzineye çıkarırdık. İkinci devrede kaleye Özcan geçince, kendimizi göstermek için gayrete geldik. Fakat bu defa da Özcan güzel oyunu ile fazla gol atmamıza imkân vermedi ama, tabelâ altında durmuştu.

Kıbrısta Ana Vatan için çırpınan insanlar yanında, iyi sporcu gençlik ve onun iki kuvvetli temsilcisi Altay ve Sevim büyük bir hakem (Ahmet Sami Bey) gördük. Aynı zamanda Türk spor teşkilâtının da başkanı olan Ahmed Sami Bey, bizim final müsabakaları dahi idare edebilecek kabiliyette bir hakem olduğunu isbat etti. Kıbrısla olan spor münasebetlerimizi artırmak istiyorsak, evvelâ Ahmed Sami Bey’i dâvet edelim. Ecnebi hakemlerden daha iyi olduğunu sizler de göreceksiniz.

Bize kucağını açan kardeş Kıbrısla, sportif temaslarımızın artması, onlara Türkiyede maçlar temini hem kardeşlerimiz, hem de Türk futbolu için çok iyi ve isabetli bir karar olacaktır.